Yazdır

Düşlere yolculuk..

Yazar: Administrator Aktif .


yolculukElif ORHAN

„….ona yeterince koruyucu olmadım diye kendimi suçlarım…özür üstüne özür diler, bağrıma başarım.“

Düşlere yolculuk.

bir kaç sözcükle sihirli bir öykü
anıları anlamak
hisleri anlamak
prolemleri anlamak
gözyaşlarını anlamak
ve tek sözcük söylemeden
karşındakini anlayıp yüreğine almak...
tüm mesele bu
zor mu

belki, kimine göre.

Bazen  çokça okuyorum  bazende yazma moduna geçiyorum.


Okumak  kadar  başka bir  güzellik yok.


Yeni bir kitap yeni bir dünya, gökkuşağın aydınlık kapışı.


Kitabın ortasında hep sonunu merak eder ve hızla sonuca gitmeye çalışırım, acayip bir güzelik, heyecan sarar, kitaptaki kahramanlar o gün benimleymişler gibi onları, serüvenlerini sorar, sorgularım.


Yazmak  ise  daha özel, daha yakın.


İnsanın içindeki önsezi,  kendisiyle yüksek sesle konuşması,  yüzleşmesi, neden-niçinleri sorgulaması olur.
İnsanın kendi iç sesiyle yarenlik etmesi gibidir.
Olay, olguları ve  duyularıyla bütünleşmesini sağlar, ya da  içselleştirir...

Yazmayı, kağıt kalemle oynamayı hep sevmişimdir.

Farklı bir tat.  Kendi  yüreğimi avucuma alıp onunla dertleşip sorgulamam olur.  Sanki birlikte hayal alemine dalıp orada geçmişi kurcalayıp geleceğimi yönlendirmem ve dolaysıyla  duruşumu da belirler...


Ben yazarken  çoğu zaman geçmiş ile gelecek arasında mekik dokurum.


tunelinucuAnılar ve bugünüm  birbiriyle  usulca yüzleşip  sıcak bir maviliğin deminde buluşur…
Farklı  duygularla yüklü bir dünya  açılır önüm sıra, gizemlerle dopdolu.
Bazen korkuturken,  bazen yüreğimi üşütür. Bazen de dolu dizgin çocukluğumun o ele avuca sığmayan uçarısını görüp  usulca yanına yaklaşır saclarını okşar, desteklerim.
İsterim ki doya doya, gerekiyorsa delicesıne, kana kana çocukluğunu yaşasın. Zira bizim diyarlarda çoğunlukla çocukluk bizden çalınır, çabucak büyümemiz ısrarla istenir.

Evet  güzeldir kağıt kalemle oynamak,  özlemiyle kavrulduğum  o diyarlar ardı ardına sıralanan harflerle  yakınlaşıyor bana.
Yazdığım bana arkadaş  da olur.

Yüreğini yüreğime akıtır, sırdaşım, sadık dost yerini de alır. 

Birlikte  gizemlerle dolu bir yolculuğa çıkarız.

Yazarken  bir bütün olarak  olguları daha iyi görüp  sorgularım.


Bazen  de yaptıklarıma,  gördüklerime kahkahayla güler ve  kendimle dalga geçerim.


Bazen  de hüzün kokan satırlar yüreğimi acıtır, kendi yazıdığıma ağlarım.

Yazarken  bir çok duyguyla yüzleşir, geçmiş ile geleceğe gidiş gelişlerim  sancılı,  hüzün yüklü  ve  isyanı  içinde barındırır.

Sonra   geçmişe yol alırken sıcacık bir duygu yüreğimi sarmalıyor...


Elimi uzatıp geçmişteki ben’e usulca dokunur, başını okşarım... şefkatımı esirgediğim duygusu  gelip beni sarıp sarmalar, ona yeterince koruyucu olmadım diye kendimi suçlarım…

Üzülür,  özür üstüne özür diler, bağrıma başarım.

Velhasıl yazmak benim için bir yolculuk olur.

benim düş'üm gibi


güzel mi güzel


gizemli mi gizemli


lakin sonunda düş


gerçeklik mi


orada suspus olurum...


Elif ORHAN

Yorum ekle


Güvenlik kodu
Yenile