Yazdır

Bugünlerde Dersim Gibiyim..

Yazar: Administrator Aktif .

 

umutisikElif ORHAN

“… „Haa bu arada inatçı mı inatçı tutunmuşum hayatın ipincecik dalına..yeniden kendimi küllerimde yaratmaya ant içiyorum..“

Bugünlerde Dersim Gibiyim..

gökkuşağın gizemli rengin gerisine

bir tutam gizlerimi saklamıştım

bir masaldan masala kelebek misali

maviye boyanan vadilerde

yenilmiş düşlerin ağırlığında…

Telefondaki ses soruyor, nasılmışım,   ben beni   hangi cümlelerle anlatayım, şimdi birde   bunun derdine düşüyorum....

Bugünlerde sayamadığım kadar hemde kaç mevsim oldu ki hal u durumumda bir değişimde olmadı..

Halbuki avereliği sevmiştim.. her daim yeni diyarları keşfetme merakı beni sarıp sarmalıyordu..

Fakat gün geldi ki başını durgun göllere vuran sulara dönüverdim..

Yani iki gözüm anlatsam bilmem ki beni ne kadar anlarsın.!

Tamam sadede gelip ruhumda birikeni sana bir çırpıda, kelime oyunlarına bulaşmadan anlatayım..

 

Nasıl miyim, bugünlerde tıpkı Dersim giyiyim..



Evet, evet ya, yanlış duymadın..

Bak anlatayım ruh halimi..

Bugünlerde tıpkı Dersim gibi kendimi yorgun, kırgın, bitkin, küsmüş, içine kapanıp gecmiş hayallerle avunan ve parçalanmış his ediyorum..

Toparlanmaya çalıştıkça görünmeyen eller başıma üşüşüp yeni dertler peyda ediyorlar..

Alıp başımı kaçacak diyar aramayacak kadar da Dersim gibi cıvarımda yerleşiğim.

Sonra yani başında   yükselip başı taa göğe değen Munzur kadar yüreğim yanık..

Tan ağarınca güneşin yanı başında yere düşen yağmur tanelerin maviliğinde   kırık kırık akan Newal’ı saran gökkuşağı kadar sakinim..

Bazen de geçmişin kabuş, rüya olduğu hissine kapılıp nasıl olsa uyanınca geçer duygusuna kapılıyorum.…

Ama lakin   nafile geçen yanlızca yakalamadığım mevsimlere oluyor...

Yani iki gözüm evet senin bildiğin Dersim gibi parçalara bölünmüş ve rüzgarın dallarına tutunmuşum..

Kendimi geriye çektikçe çekiyorum…sonra güneşin doğduğu mekanları   taa yüreğimle yaşıyorum..

„Haa bu arada inatçı mı inatçı tutunmuşum hayatın ipincecik dalına..Yeniden kendimi küllerimde yaratmaya ant içiyorum..“

Şimdi gelelim nasıl olduğuma değil mi, bunu bir çırpıda „iyiyim“ demeyi isterdim..

fakat istemekle insan iyi olmuyor, yani iki gözüm keşke olabilsem…

Bak anlatayım sana hal u meselenin rengini..

Bugünlerde ; Mameki gibi cilalandıkça dökülen..

Mazgirt gibi parçalandıkça dağılıp ufalan,.

Ovacık gibi renga renk düşlerin hayalleriyle avunan…

Pertek gibi şaşkınlığın girdaplarında dolanan..

Çemişgezek gibi gel gitlerden usanıp köşesine çekilen..

Pülümür gibi sesizliğe gömülüp giden düşlerle gezinen,…

Xözat gibi diline doladığı ağıtla kendi sesini duyuran...

Nazmiye gibi tek umudu Bimbareğe sırtını veren jarlar diyarına tıpatıp benzemişim...ne az ne çok böyleyim..

yenidenAncak iki gözüm birde bunun gün gelir ki şahlanmış kalkınışı görçeksin, değil mi?

Mameki gibi kendini yeniden küllerinde yaratan..
Mazgirt gibi ağız dolusu gülüşlerini geri alan.
Nazmiye gibi inatla umud dağıtan,
Çemişgezek gibi direnci aşılayan.
Pertek gibi babaocağına dönen.
Ovacık gibi yeniden atağa kalkan.
Pülümür gibi   sevinç klamlarını dillendiren.
ve Hozat gibi umut halaylarına doludizgin duracağım....

Bu uzak mı yakın mı, orasını tamam Xızır izin verirse başta iyi insanlar, sen ve ben bileceğiz..

Dersim sen benim sol yanım

eksik kalan bütünüm

sen yüreğim, dapiramın, yarim

sen uzaktaki özlemim

bekle beni gün olur

dewran döner

yüreğim avucumda

kapına dayanırım

eğilir tüm muhçupluğumla

önce toprağına yüz sürerim

ben biliyorum ki

bahar gülüşlü çocuk bu diyarları

çok mu çok sevmişti

Dersim yüreğimin sevdası kadar güzel, narin

dokunamadığım   özlemim

sen yüreğim, yarim

düşlerimin mavi rengi

sen benim ülkem..

Elif ORHAN

Yorumlar   

 
0 #1 bugünlerde tıpkı Dersim giyiyim..Administrator 04-06-2012 23:02
Merhabalar..
İlgi ve dostluk kaygları için sağolasınız..
Yok yok vala bugünlerde aslında hiç de fena değilim, iyiyim de.. mesele şu yani bana hangi duyguların o yazıyı yazdırdığı; yaklaşık yirmi yıllık yakın bir dostum yıllar sonra, yazı yazdığımın bir önceki günü Dersim’e gitti..gider gitmez arabada inip bana tel açtı…bende duygulandım işte..
Aslında yazı oldukça uzun..bir kaç öyküye yetecek kadar...
Kendi siteme eklemek için kısaltım..
Bana „nasılsın“ sorusunu mecazi şekilde cevaplandırdım… yazı-edebiyatı dilini biraz konuşturdum..
Yazıda her ilçeyi kendi bazında dile getirip hal u gidişatı, neden-niçinleri yle zaman zaman ben, Dersimin kendisi ve dağı-tepeyi, geçen yolcuyu konuşturarak yazdım..
Ben bir yazınca bazen zaman durur yanlızca yazım ve oradaki olgular kalır..
Bu kez de aynısı oldu..yazdıkça yazdım baktım çok mu çok uzun yazılmış..
Bu upuzun şekliyle sitede yayınlamak istemedim, okuyan zorlanır, bıkar..yazı dizisi şeklinde ancak olur..
Bakalım onuda nerede ne zaman yayınlarım..
İnsan yazınca bu öykü-makale-şii r vs ister istemez kısmen kendini o’anki ruh halini dahil eder, bu bende biraz yoğun yaşanır..
Bu yazımdan dolayı öyle çok e-mail-tel. vs. geldiki, açıkçası çok da şasırdım ve sevindim..
Şöyleki; yıllardır haber alamadığım, ilişkimin koptuğu, yada köprüleri attığım-kavgalı -küs arkadaş-dostlar bir şekilde okuyup-haber alıp aradılar..
Hem çok sevindim hemde garip bir hüzün yüreğimi kapladı, şimdi biraz da o’tılsımlı hüzünle cebeleşiyorum....
Ve garip olan sunuda gördüm galiba doğru yerdeyim, yoksa yıllardır konuşmadığım, yaşayıp yaşamadığını bilmediğim, örgütsel yapıda olup olup olmadığını, yada benzeri insanlar merak-endişeyle sorma gereğini duymazdılar.
…bilmem ki bu düşünceye bana şimdi yakın duruyor..
Ve;
…..İlginç olan insanın ne kadar çevresi kalabalık olursa olsun yinede böyle
uzak-yakın, tanıdık-tanımad ık, real-sanal olsun dostu-arıyanı-k aygı duyanı güzel, hoş bir duygu, insan ruhuna iyi geliyor.....
Hal u mesele bu...
He vala iyiyim, üstelik haftasonuna doğru sanırım bir haftalığına yine yolculuğa çıkarım, yani Dersim gibi hep yerinde durağan değilim..
Tüm dost-arkadaşlar kendine-yüreğin e ve dostlarına çok iyi bakmalı..
Dostça saygı ve selamlarımla.
Elif ORHAN
 

Yorum ekle


Güvenlik kodu
Yenile