Yazdır

Üşüyen Ruhum Isındı.

Yazar: Administrator Aktif .

Elif ORHAN

  /Üşüyen Ruhum Isındı.

" Terasa çıkıp güneşi  arayıp ona gülümsedim."

Bazı insanlar vardır,  çok özel sevgi alırlar senden... yakın mı yakın görüp benimsersin hemencecik.
Sevgi, şefkantınla değerli kılarsın her daim onu. Çabalarsın durdurak bilmeden...

Çabucak  yüreğinin kapısını aralamıyorsun ki, sonuna kadar açıyorsun.
Hemde neden-niçinine bakmadan. 
Ve  gün gelir bir parçan olarak kabul görür sende. Zorla yüreğine gömmek istersin.
Belkide kişi olarak hak etmiyor bunu. Ne istediğini bilmeyen, kaprisli, egosu şişkin biri olduğununda farkındasın.
Zayıf yanları onun korkulu rüyası olduğunu bile bile  sevgi beslersin.

Tüm yaptıklarına rağmen  ondan vazgeçmeyip yüreğinde bir köşe ayırıyorsun. Lakin bunu hiç görmediği gibi kadir kıymette bilmez.

Velhasıl hiç bir şeyden memnun kalmadığı gibi kırıcı olmayı marifet, meziyet sayar(lar)   kendisi için.
Yine bazı insanlar vardır, az bulunur onlar gibisi de yok. İnsanı insan, dostunu dost kabul eder.

Canlıların tümünü sevgisiyle sarıp sarmalar. Engin sevgisi var, üstelik koşulsuz, şartlu-şurtlu da  değil. Yani seversen severimi bilmezler.


Varlığı güç verir. Omuzuna, yanağına dokunması melhem olur sızlayan yarana. Onunla hayat güzel mi güzel.
Yakınlığı Munzur dağın gerisinde nazlı nazlı çıkıp ışıtan güneş gibidir.

Uzak, yakın olması sorun teşkil etmez. Yeterki sen onun varlığını hisset,  olması  değerlidır, güç olur sana.
Her koşulda bilirsin ki var. Yanında.

Başın mı ağrıyor, yüreğin mi sızlıyor, ayağın mı tökezlendi, hasta mı oldu, yanındadır hep. Güvenin kaynağı olup aklına gelince tüm dert u tasan bir anda kaybolur.
Yalnız değilsin.
Nasıl biri mi bu, onun yüreğinde büyümeyen bir çocuk saklı. Tükenmeyen hazinesi bu.

Onun için seni her koşul, dönemde hisseder.

Öyle kendine sevdalı, abartan, ulaşılmayan rolüne yan gözle bile bakmaz, tenezzül etmez asla.

Kibir, kıskançlık, bencillik onun daha yakınına ulaşmamış. Munzur gözeleri kadar duru, pak  sevdiklerine.
Haa bir de sana kem gözle bakana tırnaklarını biler. Anaç tavuk olduğunu da  dışardakilere gösteriş,  fıkaya olsun diye satmaz.
Ve ihtiyaç duyduğun  her an yani başında bir çift anlayan göz, yumuşak, şefkatli el ve güneş sıcaklığını sana getiren gülüşü var yüzünde.

Nerede mi var böylesi?  Mutlaka var civarında.

Hafifçe başımızı çevrip kendi iç dünyamıza baktığımız zaman göreceğiz. Yeterki gören gözler ve o tınıları duyabilecek kulak, sevginin kokusunu alan yürek olsun. Göremiyorsan tekrar dönüp kendine bakmalısın. Acaba neden görmüyorum diye?

Bir küçük anımla  bu kısacık notumu bitireyim.

Bir kısa zaman önce kendi soyadımla bir ismi sayfanın birinde  gördüm.

O an içimde ona kısacık iki-üç cümle yazmak geldi. Vazgeçtim sonra. Ancak yüreğimdeki o büyümeyen çocuk“Yaz“ dedi. Ve yazdım.
Sonuç mu; Cevap geldi…
Bir sevgi yumağı.
Bir kackez üst üste okudum.
Üşüyen ruhum ısındı.
Terasa çıkıp güneşi  arayıp ona gülümsedim.
Hiç ummadığımız bir hareket, söz, kısacık cümle, gülümseme Munzur dağının üstünden yuvarlanan kar topu gibi giderek büyüyen sevgi olmayacağını nerede biliyorsun?
Elif ORHAN

Yorumlar   

 
0 #2 CVP: Üşüyen Ruhum Isındı.Elif ORHAN 02-12-2013 12:44
Sevgili Leyla dostum, canimsin... beklememen iyi olmus, bak bu günaydin selami oldu bana, selam ve sevgiler güzel dostuma...
 
 
+1 #1 Üşüyen ruhum ısındı.Leyla Türer 02-12-2013 11:18
Ü$üyen ruhum ISINDI..!!!
Bende balkona cikip bulutlarin arkasindaki güne$i aradim,
ona yazindaki sicaklikla gülümsemek ve sana selamlar yollamak icin…
Yoktu o an görünürlerde ama o kadar güzel yazmi$sin ki,
O Güzel ve Özel yüreginden gelen SICAKLIK yetti…!!!
Selamlar olsun sarip, sarmalayan O güzel yüregine…
Dagittigin sevginin, $efkatin, Munzur gözeleri kadar duru ve pak olan
Kokusu taaaa buralara kadar geldi Elif´m…
Güne$ de dayanamadi ve $imdi cikti ortaya…
Sol yanindaki Sevgi hanesinin kapilari hep acik olsun can dostu Elif´m…
Yüregine saglik, kalemin Munzur gibi hep caglasin…
Sevgilerimle…
 

Yorum ekle


Güvenlik kodu
Yenile