Yazdır

Tüm Masallar Gibi..

Yazar: Administrator Aktif .

 

mavktapElif ORHAN

"....belki  sevdiğim renklere bezenmiş gökkuşağı katmanların arasına saklanmış dileklerim çıkagelirdi karşıma.
Bunun  olabilirliği yüreğimi kıpır kıpır beklentilere gark ettırmişti.."


Tüm Masallar Gibi..

Pencere kenarında elimde bir bardak çayla  bakıyorum beklemeksizin .
Gittikçe şidetleniyor yağmur taneleri..
Eskiden  ne çok severdim hafif bir klam eşliğinde cama vuran ahenkli sesini..
Lakin bugün o tınıları çağrıştırmıyor.
Bambaşka bir giz varmış gibi süzülüyor gözlerimin önünde..
Göz gözü görmüyor  ve bir zifiri karanlık da  sarmalamış  her bir tarafı... 

O çok sevdiğim gök mavimsi renk bana nispet yapıyor gibi  kapkara bulutlarla dolunmuş.
Kara rengide hiç sevmem ki, görünce yüreğim daralır, ondan olmalı ki hep mavi rengin tılsımını uğur bilip sığınmışım … 
Hangi tarafa baksam mavili renkleri görüyorum cıvarımda ne varsa..



Haa şimdi  soracaksın ya, nereden geldi bu mavili renk sevgisi,  sualline şöyle cevap vereyim, benim uğur rengimdir..
Bir zaman diliminde şans, mucize eseri  başımı alıp bu uzak diyara kaçarken üzerimde mavili bir fistan vardı.

Bahar Gülüşlüm, işte  o gün bu gün bu renk benim yüreğimi sıcacık, umutlu tutuyor.. .

Onun için bugün de  yağmur sonrası dinginlik bekliyordum, belki  sevdiğim renklere bezenmiş gökkuşağı katmanların arasına saklanmış dileklerim çıkagelirdi karşıma.

Bunun  olabilirliği yüreğimi kıpır kıpır beklentilere gark ettırmişti...

Fakat ne gezer..
Bugün gökyüzü çok mu  çok kederli, iki gözü iki çeşme akıttıda akıttı yuryüzünde her kim başını benim gibi kaldırıp baktıysa..
Öfkeden ne yaptığını bilmiyor gibi şaşkın..
Biliyor musun,  bu fırtınalı, durdurak bilmeyen öfkesini arada bir kendi yaşadığım fırtınalara benzetince  yükselmekte olan sesimi yavaşça mırıldanır haline indirdim..

Evet demiştim, bende hatırlıyorum, yağmuru ayrı bir lezetle sevdiğimi, hani o sonrasında kuruyan  toprağın bıraktığı insanın başını döndüren kokusunuda çok özlemiştim…

Biliyorsun savrulduğumuz   bu yerlerde çokça yağmur yağmasına rağmen nedense o iç  geçiren, özlenen, en pahalı parfümleri  silip süpüren koku cansız beden gibi olmuş..

Bahar Gülüşlüm,  hayatı anladığın gibi sobeledim diyeceğim ancak o dağ keçilerin inatla nasıl Munzur’un zirvesine çıkma tutkusu bitmiyorsa,  ben de  inatla bu hayati sobelemeyi es geçmiyorum  ve lafımı da  katiyen  yüreğime  geçiremiyorum..
Hayatın iniş çıkış katmanları arasında can alıcı, göz okşayan gizemlilikler çıkıyorda çıkıyor birbiri ardına..

Zaman donmuş  gibi görünsede   buna tezat  hiç bir şey olduğu gibi muhafaza edilmiyor..

Dur,  en iyisi bugün farkındanlığımızı tekrar gün içine katalım değil mi, gel yamacıma otur,  beni can kulağıyla olmasa da gözlerinle izle.

sevdimBir masal anlatsam masalcılığımla..

Bir varmış bir yokmuşla başlıyor masallım tüm masallar gibi..

Sihirli bir sözcük dilimin ucuna gelip yerleşti..

Gözlerim gözlerine uzaklaşınca sır olup uçacakmış.

Ama lakin gözlerin gözlerimde olunca güneş bir daha aydınlık
olurmuş evrende.

İyiki „tanıdım“ diyebilmekle anlam bulurmuş diyor masalcı.

Biliyorsun „kal“ sesine engelim hiç olmadı.

Ne kadar kolay, hiç zor gelmiyor, bir çırpıda söyleniyor değil mi?

Dünyayı aydınlatan rahmet gibi sıcacık, yumuşacık, ışıltılı.

Kaç hece, kaç harfle sınırlı olmuş usuma hiç gelmedi bile..

Ne fark eder kapladığı mananın büyüklüğü yada küçüklüğü.

İyiki varsın bu acımasızlığın boy verdiği evrende.

Tek bildiğim yokluğun bitap ederdi hayatı.

Ve anılar yer almayacaktı geçmişimizde.

Ne fark eder ömrünün ne kadar uzun olup olmadığı.

Kaç gün, kaç ay, kaç yıl olmuşunu hiç sorgulamadım.

Var olman, bin bir mana yüklemen güzeldi .

Utangaçlığın kor gibi ışık verirdi üşüyen yüreğime.

Bir masal gibi inanılmaz tınıları yayardı cıvarımda her ne varsa.

Biliyorsun "kal“ sesine engelim hiç olmadı..

Elif ORHAN

Yorum ekle


Güvenlik kodu
Yenile